بسیاری فکر می‌کنند وابستگی ایران به امارات فقط به دلیل نزدیکی جغرافیایی یا ترانشیپمنت کالا است. اما گزارش نشان می‌دهد امارات در چهار لایه مجزا در زنجیره تأمین کشاورزی ایران نقش ایفا می‌کند:

۱️⃣ مالی و اسنادی – تسویه ارزی، صدور بارنامه مجدد بدون ورود فیزیکی کالا (ذرت، سویا، گندم)

۲️⃣ لجستیک فیزیکی – ترانشیپمنت، تجمیع بار، کراس‌استافینگ (برنج، موز، چای)

۳️⃣ زیرساخت تخصصی – زنجیره سرد، انبارداری، سردخانه (گوشت منجمد، کره، موز)

۴️⃣ پردازش و ارزش‌افزوده – بسته‌بندی مجدد، اختلاط، برچسب‌گذاری (چای، ادویه، قهوه)

پیام کلیدی: «هر راهکار جایگزینی باید متناسب با نوع کارکرد طراحی شود؛ یک راهکار واحد جوابگو نیست.»

به عبارت دیگر، برای جایگزینی امارات، نمی‌توان تنها روی یک بندر یا یک کریدور تمرکز کرد؛ نیاز به یک بسته سیاستی چندلایه است.